Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Κι εκατόν πενήντα ένα

Θα μπορούσε να λάμπει σα λευκή φωτιά πάνω στα υψίπεδα της Κορδιλιέρας των Άνδεων, λέμε τώρα, θα μπορούσε να αναποδογυρίζει τυχαιότητα και νόμο, πετυχαίνοντας τετράγωνα ποσέ αυγά, τι άλλο, θα μπορούσε να δαγκώνει το μήλο με την πιο αγνή άγνοια κινδύνου και να μην ασχολείται με την ενατένιση των σπόρων και την επωδή της φλούδας, στανικά, αλλά όχι, όχι, όχι, ο Γκαστόνε προτιμά να βουλιάζει στην πολυθρόνα και να διαβάζει κόμιξ, ρουθουνίζοντας κάθε φορά που η τύχη ακολουθεί τον σωσία του κι όχι τον ίδιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: