Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Κι ενενήντα δύο

Σίγουρος για την αντικειμενικότητα των παρατηρήσεων του, προσπάθησε επί σειρά ετών να βρει το νήμα μεταξύ δυο φαινομενικά ασύνδετων συνειρμών. Έφτασε πολύ κοντά στη λύση εξετάζοντας την κουρτίνα ενός μπάνιου -όχι την κουρτίνα του δικού του μπάνιου, μια οποιαδήποτε κουρτίνα, ενός οποιουδήποτε μπάνιου- σε σχέση με τον βρεγμένο φθινοπωρινό ήλιο, καθρεφτιζόμενο πάνω σε μια οποιαδήποτε τζαμαρία, πλησίον μιας ολόδροσης χλόης. Κι έπεσε σε βαθιά μελαγχολία όταν συνειδητοποίησε πως το νήμα βρισκόταν θαμμένο σ' αυτή τη συγκεκριμένη χλόη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: