Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Samuel Beckett - Cascando

1

γιατί όχι απλώς η απελπισία
της αφορμής
του παραμιλητού

δεν είναι καλύτερα ματαιωμένο απ' το να μένει άγονο

οι ώρες όταν φεύγεις είναι τόσο βαριές
που αρχίζουν πάντα και σέρνονται υπερβολικά νωρίς
οι γάντζοι σκίζουν τυφλά το κρεββάτι της επιθυμίας
ξεθάβοντας τα κόκαλα τις παλιές αγάπες
κόγχες που κάποτε είχαν μέσα τους μάτια σαν τα δικά σου
πάντοτε και πάντα δεν είναι καλύτερα τόσο νωρίς παρά ποτέ
η μαύρη επιθυμία να βρέχει τα πρόσωπα τους
λέγοντας ξανά πως ό,τι αγάπησες δε μπόρεσε ποτέ να επιπλεύσει ούτε εννιά μέρες
ούτε εννιά μήνες
ούτε εννιά ζωές

2

λέγοντας ξανά πως αν δε μου δείξεις δε θα μάθω
λέγοντας ξανά πως υπάρχει μια τελευταία
ακόμη και στις τελευταίες φορές
τελευταίες φορές που παρακαλάς
τελευταίες φορές που αγαπάς
που ξέρεις που δεν ξέρεις που προσποιείσαι
μια τελευταία ακόμη και στις τελευταίες φορές που θα πεις
αν δε μ' αγαπήσεις δε θ' αγαπηθώ
αν δε σ' αγαπήσω δε θ' αγαπήσω

ξανά στην καρδιά ν' ανακατεύονται οι περασμένες λέξεις
αγάπη αγάπη αγάπη ο γδούπος απ' το παλιό γουδοχέρι
να χτυπά το άπηχτο γάλα των λέξεων

ξανά τρομοκρατημένος
πως δεν θ' αγαπήσω
πως θ' αγαπήσω αλλά όχι εσένα
πως θ' αγαπηθώ αλλά όχι από εσένα
πως θα ξέρω πως δεν θα ξέρω πως θα προσποιούμαι
πως θα προσποιούμαι

εγώ κι όλοι οι άλλοι που θα σ' αγαπήσουν
αν σ' αγαπήσουν

3

εκτός κι αν σ' αγαπήσουν