Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

Και τριάντα ένα

Δυο ανόμοια μουσικά θέματα ταιριάζουν πάντα καλύτερα από δυο σχεδόν -αλλά όχι ακριβώς- όμοια -και δεν εννοώ φυσικά τουρουτουτού παραλλαγές του ενός αλλά δυο ξεχωριστές ενότητες. Στην πρώτη περίπτωση, μια ενδιάμεση παύση είναι ένα είδος προειδοποίησης, μια προετοιμασία. Στη δεύτερη περίπτωση, η παύση είναι σκέτη αμηχανία. Κάπως έτσι πιστεύω πως συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Όταν δεν μπορούν να συνυπάρξουν ως δυο διαφορετικές προσωπικότητες -με παύση ή χωρίς- μπορούν μόνο να καταλήξουν τουρουτουτού παραλλαγές του ενός, Γιάννης ο ένας και Γιαννάκης ο άλλος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: