Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

Όταν βρέχει στην Καρδίτσα

Μπορεί να είναι η Kaiser που μπλέχτηκε με το Haig, και μπορεί να είναι (σαν) ανεπάντεχο φιλί στο μάγουλο που θυμίζει την αγάπη τότε που ήταν μόνο αγάπη, όπως λέει κι ο ποιητής, αλλά όταν βρέχει στην Καρδίτσα νιώθω ότι η αρμονική παραμόρφωση της πόλης αχνίζει στην ομίχλη, και το πλακόστρωτο της πλατείας ξεπλένεται απ' τη λάσπη των προηγούμενων βλεμμάτων -σαν τεράστιο φωτοβολταϊκό συλλέγει το φεγγαρόφως, βράζοντας υψίσυχνα όσο δρασκελίζεις την αποθέωση της κλίμακας- κι όλα τρίζουν που τα κρούει να σκαλώσει ένα όνειρο. Μπερπ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: