Κυριακή, 25 Μαΐου 2008

Τι είναι αληθινό

Λένε πως ο σωματικός πόνος ή για να μην είμαι τόσο τραγικός, η σωματική ένταση, προσφέρει έναν προσανατολισμό στο σημαντικό, στο εδώ και τώρα, στο αληθινό. 29 δεκαεξάχρονα συνιστούν χαρακιές και οι 15 μέρες στην 124 ΠΒΕ όφειλαν να είναι έντονες, αληθινές και να παραμείνουν τέτοιες. Άκυρο. Ήταν θέατρο όπως ενημέρωσε η παλιοσειρά, δεν ήταν όμως αληθινό ούτε καν σαν παρουσία στο θέατρο όπου κάθεσαι, ακούς, αναπνέεις και πιθανότατα συγκινείσαι. Αυτό είναι κάτι αληθινό επειδή μπορείς να το αφηγηθείς έστω κι ως "με πήρε ο ύπνος". Όταν με ρώτησαν πως ήταν η βασική, το μόνο που μπόρεσα να σκεφθώ -αν και δεν το είπα: δεν ήταν κάτι αληθινό.

Δεν ήταν κάτι αληθινό όπως ήταν η παρέλαση στο πάλκο χθες. Τύποι εξόχως γραφικοί κι εγώ μαζί, βροντοχτυπούσαμε τα πόδια μας στα μετρημένα σε ρυθμό, αχ, του Μάρκου. Ένα λεπτό πίσω και πριν σκάσουν Τα Μαγεμένα Μάτια Σου, κάποιος δίπλα έδειχνε αληθινό ενδιαφέρον για την Καλομοίρα. Αρ γιου φορ ρίαλ ρε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: